خوراک دهی به اکسترودرها ی دومارپیچه.

روش صحیح خوراک دهی به اکسترودرها ی دومارپیچه به عوامل متعددی بستگی دارد. از جمله طراحی دستگاه، نوع ماده اولیه و محل ورود خوراک به اکسترودر. در اکسترودرهای دومارپیچه موازی با مارپیچ‌های هم‌سوگرد (هم‌جهت) یا غیرهمسوگرد (مخالف‌جهت)، مواد اولیه و افزودنی‌ها معمولاً از طریق دستگاه فیدر یا به روش Starve Feeding وارد ناحیه تغذیه می‌شوند.

در روش Starve Feeding، فیدر مواد را مستقیماً روی مارپیچ تخلیه می‌کند، در حالی که سرعت چرخش مارپیچ طوری تنظیم می‌شود. که سریع‌تر از سرعت فیدر باشد. این امر باعث می‌شود هیچ تجمع مواد در ناحیه فیدر رخ ندهد. و نرخ تولید نهایی فقط به نرخ تغذیه (فیدر) وابسته باشد، نه سرعت مارپیچ.

افزودنی‌ها، تقویت‌کننده‌ها و سایر رزین‌ها را می‌توان هم از فیدر اصلی و هم در مراحل پایین‌دست و داخل مذاب پلیمر از طریق فیدر جانبی وارد اکسترودر کرد. افزودنی‌های مایع نیز با استفاده از پمپ تغذیه مایع و سیستم تزریق مایع به داخل فرایند وارد می‌شوند. تمامی اجزای فرمولاسیون با دقت و نسبت‌های مشخص متناسب با نرخ کلی اکستروژن تزریق می‌گردند.

از مزایای روش Starving Feeding می‌توان به دقت بالای ورود اجزا به نسبت صحیح و همچنین جلوگیری از مشکلاتی مانند پل زدن یا لغزش مواد در قیف تغذیه اشاره کرد. معمولاً فیدرها دقیقاً بالای دهانه تغذیه یا روی سکویی بالاتر نصب می‌شوند. تا مواد مستقیماً روی مارپیچ ریخته شوند. در صورت بروز پل زدن در مواد پودری، می‌توان با انجام فرآیندهای خاصی این مشکل را برطرف کرد.

در اکسترودرهای دومارپیچه مخروطی با مارپیچ‌های غیرهمسوگرد نیز استفاده از روش Starve Feeding محدود صورت می‌گیرد.

 

خوراک دهی به اکسترودرهای دو ماردون

 

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *